پس ملك الموت روح مطهر آن حضرت را قبض كرد بر همان حالت كه بر عصا تكيه داده بود ! پس مدتها بعد از موت به همان هيئت بر عصا تكيه داشت ومردم بسوى أو نظر مىكردند وگمان مىكردند كه زنده است ، پس آن حال فتنه شد براي ايشان واختلاف در ميان ايشان بهم رسيد : بعضي گفتند أو در اين ايّام بسيار به اين عصا تكيه كرد وبه تعب نيفتاد ، أو را خواب نبرد ، چيزى نخورد ونياشاميد ، مىبايد أو پروردگار ما باشد وواجب است أو را بپرستيم ؛ گروهى گفتند كه : سليمان جادوگر است وبه جادو در ديدهء ما چنين مىنمايد كه ايستاده است ودر واقع چنين نيست ؛ ومؤمنان گفتند : أو بنده وپيغمبر خدا است ، وحق تعالى به هر نحوى كه مىخواهد امر أو را تدبير مىنمايد . پس اختلاف در ميان ايشان بهم رسيد وخدا ارضه « 1 » را فرستاد كه ميان عصاي آن حضرت را تهى كرد ، عصا شكست ، آن حضرت از قصر خود به رو در افتاد ، پس جنّيان شكر نعمت ارضه را بر خود لازم گردانيدند ، وبه اين سبب هر جا كه ارضه است نزد أو آبى وخاكى حاضر مىسازند كه آلت عمل أو باشد ، اين است معنى قول حق تعالى فَلَمَّا قَضَيْنا عَلَيْهِ الْمَوْتَ ما دَلَّهُمْ عَلى مَوْتِهِ إِلَّا دَابَّةُ الْأَرْضِ تَأْكُلُ مِنْسَأَتَهُ يعنى : « پس چون مقدّر كرديم وحكم كرديم بر أو مرگ را ، دلالت نكرد جنّيان را بر مرگ أو مگر كرم زمين يعنى ارضه كه خورد عصاي أو را » ، فَلَمَّا خَرَّ تَبَيَّنَتِ الْجِنُّ أَنْ لَوْ كانُوا يَعْلَمُونَ الْغَيْبَ ما لَبِثُوا فِي الْعَذابِ الْمُهِينِ « 2 » « پس چون سليمان به رو در افتاد ظاهر شد بر جنّيان يا ظاهر شد أحوال ايشان بر آدميان كه اگر جنيان علم به غيب مىداشتند نمىماندند در عذاب خواركننده » . حضرت صادق عليه السّلام فرمود : واللّه كه اين آية به اين نحو نازل شد كه : « فلمّا خرّ تبيّنت الانس انّ الجنّ لو كانوا يعلمون الغيب ما لبثوا في العذاب المهين » يعنى : چون افتاد ، بر آدميان معلوم شد كه اگر جنّيان مىدانستند غيب را نمىماندند در اين مدت در عذاب

--> ( 1 ) . ارضه به معنى موريانه است . ( 2 ) . سورهء سبأ : 14 .